Slot en Afscheid

Buenos Aires, werd de stad van aankomst en vertrek.
Deze metropool laat een indruk van dualiteit na. Enerzijds springen verschillende negatieve factoren in het oog. Onveiligheid her en der, autos en bussen die hun stinkende uitlaatgassen uitproesten, hoge inflatie gepaard met lage lonen en woononzekerheid. Anderzijds vallen de mooie gebouwen uit glorierijke tijden op, de interessante wijken en musea, de tango.
Zondag jl. zou ik een bezoek brengen aan het museum voor Schone Kunsten, tot wanneer ik op een van de plaza's in de Recoletawijk verleid word tot het bewonderen van de tango. Met wat een passie, wat een overgave, charme en elegantie dansen en genieten in de late herfstzon drie jonge dansparen hier. Gedreven en geleid door nostalgische muziek die haar treurnis uitzingt, is het niet moeilijk het verdriet, het leed, de kwetsuren van generaties immigranten op te vangen, maar tegelijkertijd hun hartstocht, hun plezier, hun hoop te voelen.

Hier in Buenos Aires neem ik afscheid van deze reis door Zuid-Amerika, een droom was het die werkelijkheid is werd.
Het is een interessante en boeiende tocht geweest, vooral op menselijk vlak, en niet te vergeten zijn de hoogtepunten qua toerisme en natuur.
Het traject verliep grotendeels zoals gepland hoewel er bewust andere wegen werden bewandeld. Zuid-Bolivia, Paraguay en Peninsula Valdés werden vervangen door Noord-Chili, Galapagos en Esteros de Iberá.

Tenslotte wens ik jou, beste lezer, te bedanken voor je belangstelling en, desgevallend, je reacties. Hopelijk heb je er echt iets aan gehad.
Mogelijk volgt later nog een korte nabeschouwing, letterlijk vanop afstand dan.

Un Gran Saludo!,
Frans