Hieronder vinden jullie een aantal foto's die, ik weet het, enkel een schuchtere poging zijn om deze pure schoonheid weer te geven.
De Roetgierzwaluw, bijna even indrukkend als de watervallen zelf,
werd gekozen als symbool voor het nationaal park Iguazu.
Bij het binnenkomen van het park zien we rechts verschillende takken van de Iguazurivier redelijk rustig onder de brugjes waarover we lopen, voorbij stromen, ondertussen horen we het geluid van de het vallende water aanzwellen.
Tussen de bomen krijgen we al een glimp van wat we gaan te zien krijgen door nevelgordijnen van druppels.
De tonnen vallende waters veroorzaken flamboyante opwaartse winden van grote, kleine en minuscule waterdruppels.
In deze sterke stromen scheren de "vencejos de cascada", de roetgierzwaluwen, in zwermen spelend rond alsof het niks is.
Deze gierzwaluwen zijn zeer bijzondere luchtacrobaten (op foto niet te zien) die nestelen en broeden achter de gordijnen van het vallende water. Aanpassingen aan onder andere poten en tenen laten hen toe zich aan de natte rotswanden vast te hechten.
De watervallen vormen onderdeel van de plaatselijke jungle op de grens van het drielandenpunt van Argentina, Brasilia en Paraguay. Een aantal diersoorten waaronder Pluchekapgaai (familie van de kraaien, hierboven) en vele vlindersoorten laten zich hier makkelijk fotograferen.
De "Garganta del Diablo" (keel van de duivel, laatste twee foto's) vormt het hoogtepunt van de ontdekkingstocht.
Hier zie je alleen verbaasde en/of lachende toeristen in natte winden foto's nemen of gewoon in rustig genietend.
En de bedelende Neusbeertjes Frans, zijn die er nog?
BeantwoordenVerwijderenHoeveel keer nog slapen voor de grote terugreis?