Buenos Aires, als een Europese stad?

Ik vraag me af hoe het gesteld is met de sociale voorzieningen in het socialisch-perronistisch land dat Argentina nog altijd is, en heb een gesprek met Claudia.

 

F: Kunnen de Argentijnen hun huisarts betalen?

C: Gezondheidsvoorzieningen zijn gratis voor de Argentijnen, maar ook voor de buitenlanders.

Ik heb enkele jaren geleden een zware operatie ondergaan na een werkongeval. Verschillende protesen werden geplaatst in de linkerarm en het dijbeen. Ik heb geen peso moeten betalen. Door het blijvend letsel dat ik opgelopen heb ben ik deels gehandicapt verklaard omdat ik mijn job als gids niet meer kan uitvoeren. Ik ontvang hiervoor een relevante toelage.

 

F: Kan de modale Argentijn zich een eigen huis of appartement aanschaffen?

C: Een aantal kan dit niet maar de regering heeft enorm geïnvesteerd in de bouw van grote wijken op het platteland waar Argentijnen onder bepaalde voorwaarden een huis kunnen verwerven door afbetaling onder begeleiding.

In Buenos Aires zelf is het totaal anders gesteld. De meeste porteños (inwoners van BA) hebben geen eigen woning. Huizen en appartementsblokken zijn in handen van beter begoeden of van buitenlanders die hier investeerden na de devaluatie van onze munt in 2000.

De porteños willen echter absoluut hier blijven omdat hier veel werkgelegenheid is. 

 

F: Krijgt een gepensioneerde Argentijn voldoende pesos om van te leven?

C: Het basispensioen bedraagt 1200 pesos (=240€) per maand. De beteren ontvangen 2000 pesos. Een gepensioneerde poetsvrouw die ik ken ontvangt 1200 pesos en moet 1200 pesos aan huur betalen. Ze blijft, zij het deeltijds, werken. Gelukkig voor haar gaat ze volledig op in haar werk.

 

F: Ik kom hier overal politie of bewakers tegen tot in de supermarkt toe. Dat geeft toch een veilig gevoel, niet?

C: Aha! (lacht). Het is hier ook nodig! Vanaf het ogenblik dat er ergens géén veiligheidsmensen aanwezig zijn, neemt de kans op een geweldadige overval enorm toe. De polite neemt eigenlijk de onveiligheid weg.

Als een huis hier enkele dagen niet bewoond wordt, wordt het gekraakt, tenzij daar extra voorzieningen tegen zijn.

In bepaalde wijken leven ook ganse families op straat. Meestal zijn het Peruvianen of Bolivianen die hier werk komen zoeken.  Bovendien, het onderwijs is hier gratis...

 

F: Eva Perron, mythe, wereldbekend voortrekster van het socialisme voor de "descamisados" (letterlijk: zij zonder hemd) eind de jaren veertig, begin de jaren vijftig, leeft voort maar lijkt toch niet door alle Argentijnen geliefd?

C. Nee, het is waar dat zij enorm veel gedaan heeft voor bepaalde sociale klassen, ook voor de vrouwen. Ze verzette zich in sterke mate tegen sociaal onrecht. Maar ze was (ze overleed in 1952) controversieel omdat ze heel luxueus leefde en zichzelf wat té graag volgens bepaalde Argentijnen, in de schijnwerpers plaatste. Haar man, ex-president Juan Perron (overleed in 1975) kon op de sympathie van quasi elke Argentijn rekenen.

Overigens leven we "zogezegd" in een socialistisch-perronistisch land. Alle partijen hier noemen zich hier socialisten of perronisten, maar hun gedachtengoeden tekenen, afhankelijk van de naam van de partij, voor extreem links tot extreem rechts. "Socialistisch" is hier een zeer ruim begrip.

De Zuid-Amerikaanse landen hebben trouwens allen de naam een "socialistisch" beleid te voeren, maar dat is enkel een etiket.

 

 

Morgen 1 februari, gaat de reis vanuit deze subtropische zone naar de tropische gordel waarin Bolivia zich bevindt.