La Paz

Santa Cruz noteert officieel Hoofdstad van Bolivia en in praktijk kan ze alleszins ook als het economische centrum beschouwd worden.
De historische hoofdstad is ongetwijfeld Sucre, daar werd de onafhankelijkheid getekend, en dit blijft meer dan een constitutioneel symbool van Bolivia.
La Paz herbergt alle administratief belangrijke gebouwen, het parlement en vrijwel alle regeringsgebouwen, de politieke macht ligt volledig in La Paz, de banken, de internationale organisaties en nog veel meer, zijn er gevestigd. Bovendien is La Paz schitterend gelegen op een hoogte van gemiddeld 3600 meter, geen enkele hoofdstad ter wereld gaat hoger...

De zon schijnt en de Altiplano (Hooggebergte van de Andes) straalt wanneer we laat in de namiddag met de minibus terugkeren van Tiwanaku - een pre-Inca site - naar La Paz.
We doorkruisen eerst nog El Alto, een nieuwe stad, amper 25 jaar qua leeftijd, enkele honderden meters boven La Paz gelegen. El Alto, de stad waar de armere bevolking aangekomen is vanuit de de hoogvlakte, er woont en er ondertussen aangegroeid is tot quasi één miljoen inwoners.
Ons busje wijkt plots uit naar rechts op een verhoogde berm die een mirador (uitzichtpunt) blijkt te zijn.
Vanuit de Micro vangen we slechts een glimp van de stad op en iedereen snelt dan ook naar buiten met een fototoestel in de hand. Wat onze ogen te zien krijgen is verbazingwekkend. Het is alsof een enorme reus eertijds met één hand een pak aarde uit de Altiplano heeft weggeschraapt en een brede kuil, een canyon, heeft achtergelaten waarin hij nadien mensen in de diepte van de brede gleuf en op de vele richels en oneffenheden, een stad heeft laten bouwen.

Terwijl onze pupillen dansen in wijdse richtingen is het voor iedereen snel duidelijk dat deze impressie niet weer te geven zal zijn met foto´s.  Een aantal onder ons poseert met de stad in de diepte als achtergrond.

Terwijl we met ons busje langzaam dalen blijven de beelden van de Altiplano nog op mijn netvlies kleven. Een golvende mozaiek van vele ruwe gebieden afgewisseld met bewerkte percelen waarop aardappelplanten, van wit over rood tot lila, staan te bloeien alsof het voor de hemelse gratie is, afgewisseld met langgerekte percelen waaruit de toortsvormige quinoaplanten zich oprichten, en ja, nog percelen met erwten, wortelen en vele andere groenten. De bodem is hier bijzonder rijk aan mineralen, de aarde komt uit de zee, met name uit de Pacific Ocean in de oertijden. De boeren gebruiken geen meststoffen, ook de beschikbare koemest wordt niet gebruikt. Enkel wisselculturen of braaklegging wordt als techniek aangewend.

Ondertussen blijken we kort bij het centrum van La Paz aan het aanschuiven te zijn in de avondspits. Het gaat traagjes vooruit, we zijn niet zover meer van het hotel, wanneer ik een ´Pare´ (stop) vraag. Zo een pare kan je op een Boliviaanse minibus op om het even welke plaats vragen, de chauffeur probeert dan direct te stoppen, op een min of meer veilige plaats.

In de lege ruimtes tussen de wriemelende mensenmassa zoek ik een weg tussen Bolivianen en de vele toeristen, twintigers, ´alternatievelingen´ veelal, de steile helling op naar het hotel.
Onderweg schenk ik dit keer geen aandacht aan de grote verscheidenheid van mooie geweven doeken, de vele beeldjes, halskettingen en cultuurproducten allerhande. De straat van de Brujas (heksen) met de paketten gemumificeerde foetussen van lama´s die als offer aan de ´Pachamama´(Moeder Aarde) worden aangeboden, deze keer ten spijt.
Ik wil nog deze avond in een goede boekhandel een deftig boek van biologie gaan zoeken. Volgende week zijn we immers normaliter in het Amazonewoud. Als ik in de Ecolodge Chalalán aan de lokale gidsen wil lesgeven zou ik dat wel eens goed kunnen gebruiken.
Morgenvroeg zondag vertrek ik naar Rurrenabaque, een poort naar het Amazonewoud...

Voor de geïnteresseerden, de boekhandel blijkt achteraf een Don Bosco-winkel verbonden aan een Don Bosco-college, te zijn.

Beeld op de Altiplano met een zeldzaam groepje runderen grazend in een perceeltje grasland

"Goed kijken, hier beneden zie je een stukje La Paz"

Gedroogde Lama-foetussen worden ingegraven in de fundering van een nieuwe woning of verbrand wanneer iemand bijv. voor belangrijke onderhandelingen staat. Hier te koop aangeboden in een stalletje op de stoep.